Waarom?

In augustus werk ik ruim 7 jaar bij de gemeente Breda. Een tijd dat snel is voorbij gegaan hoewel het niet altijd makkelijk is geweest. Werken is een ruim begrip. Bij het werken wordt er onderling veel gecommuniceerd en gesocialiseerd bijvoorbeeld tijdens pauzes, kopieren en koffie halen. Alhoewel ik dat laatste niet doe want ik lus geen koffie. Ik neem altijd mijn eigen drinken mee van huis. Waar had ik het over. Socialiseren. Soms blijft het socialiseren niet beperkt op het werk allleen en worden er activiteiten elders georganiseerd. Zoals elk jaar wordt dat bij ons gedaan door middel van een bedrijfsuitje.

Toen het bedrijfsuitje voor dit jaar werd aangekondigd kreeg ik een angstig gevoel van binnen. De tijd was veel te snel voor mij voorbij gegaan want daar was er weer 1. Ik vind het moeilijk om gedurende een hele dag met collega’s alleen maar te socialiseren. Het put mij uit. Ik heb diverse keren geprobeerd om deel te nemen aan een bedrijfsuitje zonder succes. Keer op keer vond ik het erg moeilijk om tijdens etentjes een makkelijk gesprek aan te knopen met mijn collega’s. Ik zat de hele tijd om mij heen te kijken en wachten totdat het voorbij was. Ik wist niet wat ik moest zeggen en zij op een gegeven moment ook niet meer. Achteraf voelde ik mij dan ook heel rot erover dat het niet was gelukt. Op het werk socialiseer ik ook wel eens maar dat duurt heel kort en daarna kan ik weer aan het werk. Bij een bedrijfsuitje ben je weliswaar met een activiteit bezig maar vooral met elkaar en dat put mij juist uit. Bovendien bestaat onze afdeling uit zo’n 50 personen en als zij allemaal meegaan, tja reken het maar uit.

Mijn collega op mijn kamer medeorganiseert het bedrijfsuitje van dit jaar. Vandaag gaf ik aan dat ik niet meeging. Hij vroeg waarom. Dezelfde vraag die hij vorig jaar ook had gesteld. Ik heb uitgelegd dat ik het moeilijk vind om met iedereen daar te socialiseren maar hij snapt het nog steeds niet want hij vroeg weer waarom. Ik moest even wat kopieren maar toen ik terugkwam had hij het ook aan mijn medecollega gevraagd. Ik heb het diverse keren uitgelegd maar hij begrijpt niet hoe zwaar het voor mij is. Niet alleen met dit hoor, er zijn ook andere dingen.

Ik denk dat ik tot het daadwerkelijke bedrijfsuitje, namelijk 23 juni, van verschillende mensen deze vraag ook zal krijgen. Ik zal het net zoals vorig jaar overleven maar iedere keer meemaken put mij een beetje ook uit. Mensen proberen sociaal te zijn door mij uit te nodigen maar waarom kunnen ze niet accepteren dat het gewoon niet lukt? Het gaat niet. Ik heb het zovaak geprobeerd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s